(¯`·¸•´¯)آیینــۀ دق(¯`·¸•´¯)

گل سرخ صدا

SaNaMi — Sat, 24 Dec 2011 01:49:39 GMT

اتاق کوچک من قصهء دیدار می خواند

و ساعت از نگاهِ عاشق بیدار می خواند

وجودم امشب از هنگامهء یاد تو لبریز است

دلم امشب به یاد تو قناری وار می خواند

عطش در بستر من آتش سوزنده می پاشد

نماز عشق را نبضم بنامِ یار می خواند

تشنج های گنگی در رگ من داغ می کارند

تمنای دو بازویم ترا بسیار می خواند

بیا با واژه های سبز شعرت همصدایم شو

که نامت را گلوی تشنهء گیتار می خواند

(بدون عنوان)

SaNaMi — Mon, 31 Oct 2011 00:43:22 GMT

معتاد قهوه خانهء چشمان تو منم
آن دوره گرد کوچهء ارمان تو منم
خلقیست روبه قبله و من در نهان خویش
آن عابد عبادت پنهان تو منم
دریای بی کرانهء امید من تویی
اشکی چکیده بر سر دامان تو منم
من دشت انتظار و تو ابر ترانه بار
بر من بریز تشنهء باران تو منم
من آن صنم که خویش شکستم به پای عشق
آن بت پرست تازه مسلمان تو منم
آوازه ات رسید که از راه میرسی
آن رقص گرد باد بیابان تو منم

جشن آتشبازی

SaNaMi — Thu, 23 Jun 2011 23:48:37 GMT

با تو بارانم، خلوص ابرم و دریاستم

با تومجنون معاصر ،مهربان لیلاستم

گرچه سهمم رانوشتند از «الف» تا « یا» سیه

عاشقم بر عشق تا آنجا که نا پیداستم

عشق می پرد کبوتر وار در اندیشه ام

یک سحر گاه ِ حقیقت، یک چمن رؤیاستم

همصدای من صدایم از لبان تو خوشست

با تو ترکیبی زخط و رنگم و آواستم

گرمی آغوش تو منظومۀ آزا دگیست

در برت من جشن آتشبازی شبهاستم

21.06.11

دوست دشمنکام

SaNaMi — Thu, 23 Jun 2011 23:32:46 GMT

مراد من از این سروده دوستان خوب من نیستند

دوستان ! ای خیل دشمنکام من

باز هم بر هم زدید آرام من

قلب تان مملوست از آشوب شب

حرف تان برنامهء هذیان تب

هیچ می دانید آیین وفا ؟

زیستن با دوستان بی مدعا ؟

دوستی یعنی سرود همدلی

بی ریا ، گفت و شنود همدلی

دوستی یعنی زدودن کینه را

شست و شو با آب باور سینه را

روز و شب بر باغ و بر باران نماز

بوسه ها بر خواب میخک های ناز

کوچه باغ عشق و باور ساختن

با صفا ، با همرهی ، دل باختن

از چه تخم کینه در قلب شماست ؟

عادت تان شیوهء مکر و ریاست ؟

بر زبان تان درود و احترام

در رگ تان خون خشم انتقام

آشنایی های تان دستوری است

حرف تان با دوستان مجبوری است

من پر از نورم دلم آیینه است

سینه ام خالی ز رنگ کینه است

گر چه میدانم خرام و ساز تان

لب فرو بستم نگویم راز تان

قاتلی در خویش پنهان کرده اید

در نوازش نیش پنهان کرده اید

گر صداقت در شما تابنده بود

دوستی تان تا ابد پاینده بود

با جفا تان دیده را بر هم زدم

زخم تان با خنده ام مرهم زدم

می رمم از بوسه و لبخند تان

می درم این رشتهء پیوند تان

خنجری در زیر لبخند شماست

فتنه یی در عمق پیوند شماست

بسته بادا این بساط رنگ تان !

این دکان خدعه و نیرنگ تان

18.05.11

صنم عنبرین

کاش ای کاش

SaNaMi — Thu, 23 Jun 2011 22:34:03 GMT

خاطرات خوش من در دل شبها افسرد

در پس پنجره گلدان صدایم پژمرد

کاش این بغض فروخفته صدا می گردید

تا که در سینهء تو سوز به پا می گردید

کاش می شد که سکوتم گل فریاد شود

برسد تا به خدا ، شهر دل آباد شود

کاش مرجان غزلهای تو من می ماندم

کاش اسرار ترا در نگهت می خواندم

کاش بین من و تو فاصله ها گم می شد

دستها مان پل رنگین تفاهم می شد

درد عشقم به دلت کاش سرایت می کرد

کاش چشمان تو از لطف حکایت می کرد

گر غزلپارهء چشمان مرا می خواندی

غم پنهان دلم را تو به لب می راندی

***

کاش این کاش و اگر بر گل لبهام نبود

این همه چون و چرا بستر شبهام نبود

عطر وطن

SaNaMi — Mon, 28 Mar 2011 20:51:00 GMT

وه در این غربتسرا عطر وطن گشتی مرا

بوی میهن داشتی مشک ختن گشتی مرا

یک قلم بشکسته بود آیینه ء رویای من

پتره کردی شیشه ها را ، برش زن گشتی مرا

سالها در دوزخ تنهاییم می سوختم

چتر عشقی ، سایبان جان و تن گشتی مرا

دور و پیش خانه ام از تو چراغان گشته است

چون نسیم تازهء صبح چمن گشتی مرا

در بهار زندگانی کی بهاری داشتم

آمدی یک کوچه باغ نسترن گشتی مرا

جامه یی از عاشقی بر پیکر من دوختی

با حریر بوسه خود پیرهن گشتی مرا

به دیدار تو

SaNaMi — Sat, 29 Jan 2011 09:00:07 GMT

به دیدار تو می رقصد دل بی تاب و دیوانه

تو می آیی و می آید بهاران باز در خانه

به رنگ چشمهای شعر سازت سبز می گردند

دگر باره همه گلهای زرد و خشک گلخانه

دوباره زنده می گردد به بوی خاطرات تو

همان دلبسته ء رویت همان دیرینه پروانه

دوباره چشمهایت را به هرم گونه می سایم

دوباره بوسه می چینم ز لبهایت حریصانه

بیا تا سر گذاری بار دیگر روی این زانو

بیا تا گیسو افشانم بروی آن دو تا شانه

به گوشت از سر شب تا سحر گه قصه خواهد گفت

دوباره شهرزاد قصه گوی شهر افسانه

تو می آیی و می رانی تمام غصه و غم را

دوباره می رهم با تو ز اندوه غریبانه

22.01.11

آخرین منزل من

SaNaMi — Wed, 01 Dec 2010 22:24:12 GMT

عشق من !

بی صدایت چقدر

روز بی حالست

شب غمین و دلتنگ

جاده و جنگل و دریا

همگی باخته رنگ

دل خورشید سیاه و سرد است

ماه ، دیوانه ء شبگرد است

عشق من می دانی ؟

بی صدای تو دلم می میرد

موج سر گشته ء نا پیدایم

روی دریاچه ء تنهایی

بی تو هر دم نفسم می گیرد

چی کسی جز من و تو می داند

قصه ء دوری ما ؟

رنج مهجوری ما ؟

وین جدا بودن مجبوری ما ؟

وای از این درد که درمانش نیست

وای از این راه که پایانش نیست

پر پروازم کو ؟

در گلو قدرت آوازم کو ؟

عشق من می دانی ؟

تویی آهنگ حزین دل من

اولین همسفرم

آخرین منزل من

برگ دوش باد

SaNaMi — Sun, 10 Oct 2010 19:13:05 GMT

یلدای بخت ابری شومم سحر نداشت
یک روز آفتاب از اینجا گذر نداشت
بر شانه های خویش در این باغ ، این درخت
جز خنده های خونی زخم تبر نداشت
از عمر باز سال دگر رفت و خاک شد
جز لحظه های بیهده چیز دگر نداشت
ای وای ! من زسی و دو وادی گذشته ام
یک فصل من بهار نشد ، بار و بر نداشت
با شمع های سوخته گفتم تمام شب:
دیدید عمر رفتهء من هم ثمر نداشت ؟
یک شب بساط زحمت خود چیده می روم
چون برگ دوش باد که یک حرف تر نداشت

دست خورشید

SaNaMi — Sun, 15 Aug 2010 13:20:00 GMT

« خانه ابری » بود ناگه رحمت باران رسید

بطن شب از هم درید و آن مه ی تابان رسید

خوب من افراشت قامت باز شیدایم کند

دختر سبز غزل را باغبان جان رسید

گفته بودم بر نمی گردد کنارم یوسفم

لیکن امشب نور یوسف باز در کنعان رسید

حلقه حلقه موی بسته وا کنم بر شانه ام

موی و رویم را بگویم پیکرم را جان رسید

خانه با اندوه تلخ خویش تنها مانده بود

دست خورشید آمد و اندوه را پایان رسید